ufaktefekblog

Jul 11

Ö Z L E D İ M !

Özlemek için bir şeylere ihtiyacım olduğunun farkındayım. Yapamadığım, yapmak istediğim, hiç gitmediğim, görmediğim, görmek istediğim her yeri her şeyi özlüyorum.

Kimi zaman kendimi özlüyorum. Bir insan kendini neden özler değil mi? Yaşadıklarını, yaşanmışlıkları, hatıraları, anıları, kokuları, hayatına giren çıkan insanları..

Bazen özlemenin tek kişilik bir şey olmadığını düşünüyorum, Özlemek, özlenmek aslında senin bir analog ruh halin değil mi?


May 2

Geçenlerde İstanbul’da olmaktan sıkıldığımızdan bahsetip haftasonunu en güzel nasıl değerlendiririz diye düşünürken kendimizi bir anda Ayvalık’da bulduk. Sezonu açmamış olan Ayvalık bizim için o kadar güzeldi ki… 

Cunda’yı o kadar özlemişim ki sanırım doyamadım. Ayvalık tostunu yerken kendimden geçtim,sakızlı dondurmayla aşk yaşadım,Cunda’nın ara sokaklarında kendimi kaybetmek istedim. Sezon açılmış ya da açılmamış olsun tatil yerleri her zaman güzel olmak zorunda sanki. Gittiğimiz 2 gün bütün dertlerimden arınmış,temiz havayı ciğerlerime doldurmuş,içimi mutlulukla kaplamış olarak geri döndüm.

Ayvalık bekle bizi,yine geleceğiz.

Bir dahaki gidişimize kadar bu videoyu izleyip huzurla dolabiliriz.


Jan 15

Haftasonu’nda izmir’de olmayı sevdim ben,yaşadığım onca sıkıntıdan sonra nefes alabilmeyi,arkadaşları görmeyi,havanın güzel olmasını,kumru yemeyi,evde olmayı ama aynı zamanda olmamayı sevdim.Haftasonunda sevdiklerimle olmak o kadar güzeldi ki,keşke imkanım olsada her haftasonu beraber olsak dedim… Ama bu video’yu izledikçe kendimi İzmir’de gibi hissedeceğim ne zaman özlesem,sıkılsam,darlansam oturup izleyebileceğim, ne mutlu bana!

Video’da emeği geçen tontik miraç’ım sayesinde videomuz bu kadar güzel bir halde geldi.


Jan 3
Leyla ile Mecnun’a  geç başladık ama çok sevdim öyle böyle değil çok sevdim. Bazen bütün ekip keşke eve gelse otursak muhabbet etsek diye hayal kuruyorum.Bağımlılık derecesinde seviyorum diziyi.
Eğer izlemediyseniz bizim gibi önceden ön yargılıysanız şiddetle tavsiye ediyorum.

Leyla ile Mecnun’a  geç başladık ama çok sevdim öyle böyle değil çok sevdim. Bazen bütün ekip keşke eve gelse otursak muhabbet etsek diye hayal kuruyorum.Bağımlılık derecesinde seviyorum diziyi.

Eğer izlemediyseniz bizim gibi önceden ön yargılıysanız şiddetle tavsiye ediyorum.


Dec 27

Dec 18

- Geçmişi düşündüğümde - hemen hemen yenilmez zorluklarla dolu olan geleceği düşündüğümde, sevmediğim ve kaytarmak istediğim, ya da tabiatımın kötü yanının kaytarmak istediği onca güç ve çalışmayı düşündüğümde; bana dönük, hep bana bakan gözleri düşündüğümde- başaramazsam suçum nerede,kimde olduğunu bilecekler,bana ufak tefek serzenişlerde bulunmayacaklar,ama doğru ve erdemli olan- saf altından olan- her konuda denenmiş ve eğitilmiş olduklarından,yalnızca yüzlerindeki anlam neler diyecek bana: Sana yardımcı olduk,sana ışık verdik -elimizden gelen her şeyi yaptık senin için,gerçekten dürüst bir çaba gösterdin mi? Hakketiğimiz karşılık nerede? Tüm uğraşmalarımızın meyvesi nedir? Anlıyorsun ya! Bütün bunları ve benzeri bir sürü şeyi -hepsini sıralamak olanaksız- düşündükçe, tüm güçlükleri,biz yaşlandıkça azalmayıp çoğalan dertleri,acıları,düş kırıklarını düşünüp başarısız olmak, rezil olmak korkularına kapıldıkça, ben de, ben de özlüyorum senin özlediğini. Keşke herşeyden uzak olsaydım,diyorum.


Dec 12

Dec 4

Hayallerim bazen hep uçta oluyor bu yüzden kendimi ve hayal dünyamı suçlayamam herhalde. İstiyorum ki, hep evde olayım arkadaşlarımla görüşeyim,evde yemekler yapayım,kendimi şımartacağım deli gibi vaktim olsun,sevdiceğim de evde olsun onunla izlediğimiz çok sevdiğimiz filmleri bir daha izleyelim,gezelim,hadi bu sabah şurada kahvaltı edelim diyip evden çıkıp oraya gidelim,spora gidelim,bisiklete binelim hiç işi düşünmeyelim parayı hiç aklımıza getirmeyelim işte o zaman en büyük huzura ulaşmış olucakmışız gibi hissediyorum.Böyle bir hayat istiyorum böyle birşeyler ama şuan çok zor olduğunu biliyorum.Hayatın acımasızlığı da burada devreye giriyor,bunları yapabilmemiz için sevdiğimiz ya da sevmediğimiz işimizde çalışmamız gerektiğini bilmek bile bazen üzüyor.

Ama en azından bir kaç ay bu şekilde yaşayabiliriz gibi hissediyorum…İşten eve geldiğimde kendime ayırdığım vakit o kadar az ki,neyle ilgileneceğimi nereye koşacağımı bilmemek beni üzüyor başka birşey değil.O üzüntüler doğrultusunda bu hayalleri kuruyorum sonra mutlu oluyorum.

Ah güzel hayal dünyam,sen nelere kadirsin.


Nov 27

Hayatımızın yüzde 80’i ofisde geçiyor,bunu istesek de istemesek de… Ofis bir nevi yeni evimiz oluyor. Eğer sen ofisi evin gibi hissedersen…Komik gelebilir ama hep kocaman bir masam olduğunu hayal ettim çalıştığım yerlerde,kimsenin üzerindeki objelere dokunmayacağı,dokunsa bile yerini değiştirmeyeceği bir masa. Üzerinde sevdiceğimle olan bir fotoğrafım,küçük oyuncaklar,minik hesap makinaları,imac,beğendiğim fotoğraflardan olan kolaj,postitler,kupalar hatta ve hatta sabah işe gelirken kendime aldığım taze cicekler yani aklınıza ne geliyorsa… Ofise girdiğinizde benim oturduğum yeri masamdan tanımanızı istiyorum aslında… Ama olmuyor,yapmasının bir o kadar basit olduğu ama yapılamayan tek şey şuan o benim için. 

Küçük hayaller kovalıyorum aslında minik istekler peşinde koşuyorum kimse farketmesede minik hayallerle mutlu oluyorum. Şuan bunu düşünmem bile beni sevindiriyor,inanıyorum ki bir gün bunların hepsi olucak ama zamanı var.


Amsterdam’a gidince anladım ki İstanbul hiç soğuk değilmiş,orda donarak bisiklete binme zevkine eriştim en sonunda,en düz yollarda en soğukda bile bisiklete binmek bence harika bir hismiş meğersem.Minik alışverişler,gezilere hiç doyamadım.

İnsanoğlu doyumsuz ama ben ayrı bir doyumsuzum… Tatile,sevgiliye,arkadaşa,muhabbete,güzel zamanlara doyamıyorum bu yüzden kimse beni suçlamayaz herhalde.

Şimdiki planımız PRIMAVERA !


Page 1 of 32