Hersey o kadar hızlı gelişti ki bazen ben bile ayak uyduramadım. Cihangir’de ki çok sevdigim evi kapattım sonrasında acıbadem’e taşınma stresine başladım … Ev bu hemen bitmiyor! hastalık dereceside düzenli olan ben, evi koli halinde görmeye başladığımda tüylerim diken diken oluyordu… Neyse ki koli sayımız eskisi kadar cok degil… Ama hala bir yerleşememek var… Buna alıştım anladim ki hersey benim istedigim gibi bir anda olamıyor… Stresler,uykusuzluklar,eşya seçme kısmını bir nebze azalttık artık şimdi en büyük strese dügüne …
Herkes heyecanlı mısın diye soruyor ama benim heyecanlanmaya aslıda hic vaktimin olmadığını kimse bilmiyor… Son dakika gelinliği giydigimde heyecanlanmayı bekliyorum ;)
Aslında heyecan degil ama bir duygu karmasası yaşıyorum, çok hassas çok duygusal aynı zamanda çok gergin ve çok sinirli olmayı da nasıl başarıyorum bilemiyorum. Dengem bozuldu…
Düğünü düşünüyorum , ince detaylara takılıyorum koşturuyorum ve pazar günü neler olucagını iple çekiyorum..
♥
ufaktefekblog
Sep
16